Κατηγορίες Σκέψεων...

Αναγνώστες

e-referrers...

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Μοιραστείτε το...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χαλαρωτικές.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χαλαρωτικές.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 7 Ιουλίου 2015

my decision ... or ... any decision ?

Είναι αναπόφευκτο για όλους ότι θα έρθουν κάποιες στιγμές στη ζωή μας που θα κληθούμε να πάρουμε αποφάσεις.

Οι περιπτώσεις αυτές ποικίλουν και διακρίνονται από πολύ απλές και καθημερινές μέχρι αρκετά πολύπλοκες και καθοριστικές.

Σε κάθε περίπτωση το ερώτημα που θέτω είναι το εξής :

Τι είναι καλύτερο..?

Να πάρεις λάθος απόφαση? 
ή
Να αφήσεις κάποιον άλλον να αποφασίσει για σένα? 

Νομίζω δεν είναι και τόσο εύκολο να απαντηθεί..
Έχει πολλές παραμέτρους.
Πρέπει να πάρουμε υπόψιν μας πολλά δεδομένα.

Όπως και να ΄χει ... προσπαθήστε το λίγο..

Και αφού το επεξεργαστήκατε λίγο ας θέσουμε το ίδιο ερώτημα με άλλα λόγια..


Τι είναι καλύτερο..?

Η δικιά μας απόφαση?
ή
Οποιαδήποτε απόφαση?


........



Κυριακή 1 Μαρτίου 2009

The dead Terrorist.....

απλά απολάυστε το....


Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2009

Χαλάρωμα...!

Τέτοια Κυριακή την αφήνεις να πάει χαμένη??????????????



Ο καιρός είναι φοβερός!!!!!


Το περιβάλλον εμπνέει...!


Η παρέα έχει διάθεση !!!







Η γειτονιά είναι "δικιά μας" !!!!!


Τα κάρβουνα περιμένουν να ανάψουν...!!!


Η ψησταριά περιμένει ανυπόμονα....


Και το στερεοφωνικό ετοιμάζεται να δυναμώσει την ένταση...




Άντε να δούμε πως θα καλοπεράσουμε πάλι σήμερα...!!!!!!!

Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009

Η τίγρης - Ψαραντώνης!





Στίχοι : Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική : Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση : Ψαραντώνης


Έχω μια τίγρη μέσα μου, άγρια λιμασμένη
π' όλο με περιμένει
κι όλο την καρτερώ,
τηνε μισώ και με μισεί, θέλει να με σκοτώσει,
μα ελπίζω να φιλιώσει
καιρό με τον καιρό.

Έχει τα δόντια στην καρδιά, τα νύχια στο μυαλό μου
κι εγώ για το καλό μου
για κείνη πολεμώ
κι όλου του κόσμου τα καλά με κάνει να μισήσω,
για να της τραγουδήσω τον πιο βαρύ καημό.

όρη, λαγκάδια και γκρεμνά με σπρώχνει να περάσω,
για να την αγκαλιάσω
στον πιο τρελό χορό,
κι όταν τις κρύες τις βραδιές θυμάται τα κλουβιά της,
μου δίνει την προβιά της
για να τηνε φορώ.

Καμιά φορά απ' το πιοτό πέφτομε μεθυσμένοι,
σχεδόν αγαπημένοι,
καθείς να κοιμηθεί
και μοιάζει ετούτη η σιωπή με λίγο πριν την μπόρα,
σαν τη στερνή την ώρα
που θα επιτεθεί.

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2009

3 Doors Down - Here whithout you !

Όταν δε προλαβαίνεις ούτε να κοιμηθείς που να προλάβεις να κάνεις μια ανάρτηση της προκοπής...?????

Γι' αυτό λοιπόν τώρα τελευταία το έχω ρίξει στα τραγούδια!!!

Όπως και να το κάνεις τα τραγούδια λένε πολλά...!

Όρίστε λοιπόν ένα τραγούδι που τους τελευταίους μηνες το έχω ακούσει εκατοντάδες φορές!!!







Και οι στίχοι του...

A hundred days have made me older
Since the last time that I saw your pretty face...
A thousand lies have made me colder
And I don't think I can look at this the same...
But all the miles that separate
Disappear now when I'm dreaming of your face

I'm here without you baby
But you're still on my lonely mind
I think about you baby
And I dream about you all the time...

I'm here without you baby
But you're still with me in my dreams
And tonight it's only you and me...

The miles just keep rollin'
As the people leave their way to say hello
I've heard this life is overrated
But I hope that it gets better as we go...

I'm here without you baby
But you're still on my lonely mind
I think about you baby
And I dream about you all the time...

I'm here without you baby
But you're still with me in my dreams
And tonight girl it's only you and me...

Everything I know and anywhere I go
It gets hard but it won't take away my love
And when the last one falls, when it's all said and done
It gets hard but it won't take away my love...

I'm here without you baby
But you're still on my lonely mind
I think about you baby
And I dream about you all the time...

I'm here without you baby
But you're still with me in my dreams
And tonight girl it's only you and me...

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009

Σωκράτης Μάλαμας - Πριγκιπέσα !





Από τα ομορφότερα κομμάτια που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια!

Φοβερή μουσική!

Απίστευτα λόγια..!

.

Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008

Όλα τα λεφτά....!!!!!!!!!!

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008

Ελεονώρα Ζουγανέλη - Έλα!

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

...

...

Η φυγή

Στίχοι: Αντώνης Σκαμνάκης
Μουσική: Αντώνης Σκαμνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες

Του ήλιου και της μοίρας τα ρολόγια,
θολά και σκουριασμένα απ' τη βροχή,
μιας μάνας δεν ακούσανε τα λόγια
και σέρνουν κύκλο πάλι απ' την αρχή.

Η ηδονή που 'ναι γραμμένη με κοντύλι,
μες στης ψυχής το πιο βαθύ κιτάπι,
μοιάζει με την κόρη που συνάντησες το δείλι,
στα μάτια την εκοίταξες κι εντράπη.

Είσαι πουλί και θέλεις να πετάξεις
και όλο τον ορίζοντα κοιτάς.
Στην άκρη του γκρεμού αν δεν κοιτάξεις,
ποτέ σου δε θα μάθεις να πετάς.

Σφίγγεις τα χείλη και φορτώνεις σ' ένα κάρο,
στάχυα τα όνειρά σου, σε δεμάτια,
τη νιότη σκιάχτρο αφήνεις πίσω για τον Χάρο,
και ξεκινάς γι' ανεύρετα παλάτια.

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008

Συμπεράσματα!

Εδώ και πολύ καιρό προσπαθώ να παρακολουθώ την επικαιρότητα χωρίς να σχολιάζω.

Παρακολουθώ όσο μπορώ τα δελτία ειδήσεων και διαβάζω καθημερινά τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.

Διαβάζω αρκετά blogs και προσπαθώ να βγάλω συμπεράσματα.

Το πρώτο συμπέρασμα που έβγαλα είναι πολύ απλό.

Η Ελλάδα δεν έχει κυβέρνηση! Έχει μια ομάδα ανθρώπων που προσπαθούν πολύ για 2 πράγματα. Να αρπάξουν από όπου μπορούν και να μην φύγουν από την κυβέρνηση!

Το δεύτερο συμπέρασμα που έβγαλα είναι και αυτό απλό.

Στην Ελλάδα όλοι κατηγορούν και κατακρίνουν αλλά δεν προτείνουν. Ο μόνος που έχει κάτι να προτείνει είναι ο Παπανδρέου. Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι αυτή είναι η αλήθεια. Δυστυχώς δεν βλέπω κανένα Τσίπρα, καμιά Παπαρήγα και κανένα Καρατζαφέρη να προτείνουν κάτι.

Το τρίτο συμπέρασμα είναι λυπηρό...!

Αν συνεχίσουμε έτσι για πολύ ακόμα μάλλον θα είναι αρκετά επώδυνο να επανέλθουμε όποιος και αν κυβερνήσει στη συνέχεια!

Το τέταρτο συμπέρασμα έρχεται σε αντίθεση με αυτά που νόμιζα παλαιότερα!

Ο κόσμος μπορεί να μη μιλάει και να μη βγαίνει στους δρόμους αλλά κρίνει. Βγάζει τα συμπεράσματά του σε μεγάλο βαθμό από αυτά που ακούει και βλέπει στα ΜΜΕ αλλά σε μεγαλύτερο βαθμό από αυτά που ζει καθημερινά...! Και όταν δυσκολεύεσαι να ζήσεις τότε ότι και να σου λένε κάποια παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας δε σου αλλάζουν γνώμη!

Και ένα τελευταίο που το διαπίστωσα τώρα τελευταία από προσωπική εμπειρία!

Οι απληστοι, εγωιστές, μεγαλομανείς, κυκλοθυμικοί και δήθεν δημοσιογράφοι δεν γίνονται στην πορεία αλλά μάλλον έτσι ξεκινούν από την αρχή....!!!

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2008

Stavento-Πόσο Ακόμα

Πόσο ακόμα θα γυρνάς στα στέκια εκείνα που σ΄ έχουνε πικράνει
Ανήσυχο μου αλάνι πότε θα βρεις λιμάνι τόση ντροπή δεν φτάνει
Το κόλπο αφού δεν πιάνει ετούτο το σεργιάνι γέμισε μυστικά.

Ψέματα, ανώφελα μπερδέματα, ψεύτικα κανακέματα
Και χρυσά στέμματα φτιαγμένα από χαρτί
Ολόκληρη η Γη γέμισε με γκρεμούς και ρέματα
Κάνε τα πάντα απόψε να θυμίζουνε γιορτή
Γιορτή και πανηγύρι, μην κάνεις το χατίρι
Σ΄ αυτούς που θέλουνε να πιουν του κόσμου όλη τη γύρη
Μοιάζει δειλία η σιωπή μα κι οι φωνές άκουτες γίναν γραφικές
και όσο μένεις έτσι θα είσαι πάντα στο κοστούμι ένας λεκές
και στο χαρτί τους μια μουτζούρα, γυρίζεις σαν τη σβούρα!

Γι αυτό άλλαξε στάση το σίδερο κολλάει στη βράση
Και πάμε φίλε μου μαζί από μηδενική βάση
Η βολή μας και η βολή τους επιτέλους να χαλάσει
Μπας κι αλλάξει της πορεία της η πλάση.

Πες να πάει να γαμηθεί η κάθε εκδοχή
Που θέλει να κοιμάσαι χωρίς καμία ενοχή
Να πάει να γαμηθεί αυτό είναι μια αρχή
Να γίνει η νύχτα μέρα, κουβάρι η κλωστή.

Αγρίμια που σε σκιάζουν στα όνειρα σου
Κερί που λιώνει η ζωή σου τώρα πια
Σημάδι βάζεις για να βρεις τα βήματα σου
Γκρεμός μπροστά σου ένα σάλτο κι άντε γεια
Ανύπαρκτη μου μοιάζει η μορφή σου
Και φοβισμένο σκύλο που εκάνε ζημία
Κοιμάσαι και ξυπνάς μα η ψυχή σου
Σ΄ ένα κρεβάτι δεμένη με σκοινιά

Πόσο ακόμα θα γυρνάς στα στέκια εκείνα που σ΄ έχουνε πικράνει
Ανήσυχο μου αλάνι άντε να βρεις λιμάνι, ντροπή να μη σε φτάνει
Θα βγάλουμε φιρμάνι, να πάψουν να σε κυνηγούν νονοί και πολισμάνοι.

Κοίτα που φτάνει μια ματιά σου καθαρή για να γίνει η ανατροπή
Πάψε όλα να τα ρίχνεις στην κακή ανατροφή
Και να γίνεσαι τροφή μασημένη για θηρία
Γίνε φίλε μου στροφή στην δική τους την ευθεία

Μην είσαι εύκολη λεία κι είναι η δυσκολία
Σ΄ αυτούς που θέλουν να σε δουν να πέφτεις μ΄ ευκολία.

Δείχνει δειλία αδιαφορία κι ο φανατισμός δικός τους χορηγός
Δεν γουστάρουνε να είσαι του μυαλού σου ο αρχηγός
Θα ΄σουν όμως στρατηγός στη δική σου τη θητεία
Κι ο μεσίτης του Θεού στη μικρή σου ενορία.

Να κι η ετυμηγορία , ένοχος εσύ, αθώα τα θηρία
Γι΄ αυτό μη βάζεις μες΄ το αίμα σου αυτή την υπνηλία
Που σου φέρνει απραξία, θα ΄σαι πάντα το παιδί που χει κάνει αταξία


http://www.youtube.com/watch?v=TN34cgp1AFU




Αφιερωμένο..... σε μένα!!!

Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2008

Κάτι διαφορετικό...

Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2008

Πόσα θες να μας τρελάνεις????????????

Τόσο καιρό γίνεται της κακομοίρας!!!!!

Δε γράφω εδώ τίποτα αλλά τα 'χω παίξει με αυτά που βλέπω και ακούω!

Σήμερα παραιτήθηκε ο Ρουσόπουλος!!!!!!!!!!!! Τι λες βρε παιδί μου?

Αυτό το περίμενα! Αυτό όμως που με κούφανε είναι άλλο!

Άκουσα στο δελτίο ειδήσεων του ΑΛΤΕΡ ότι το υπουργείο που είχε ο Ρουσόπουλος ουσιαστικά καταργείται και τις αρμοδιότητές του τις αναλαμβάνει ο Παυλόπουλος...!!!!!!!!!

Καλά ρε Κωστάκη, πόσα θες να μας τρελάνεις????????????????????????????????????????????????????????????????

Τι άλλο θα δώσεις στον Παυλόπουλο?? Πόσα υπουργεία πια να αντέξει και αυτός?
Άνθρωπος είναι και έχει και αντοχές! Μπορεί να μην είναι βέβαια υιος ταχυδρόμου αλλά πόσα να παλέψει? Λυπήσου τον λίγο!
Άσε που μπορεί να χρειαστεί να του δώσεις και άλλο υπουργείο στο μέλλον...
Ποτέ δε ξέρεις τι σου ξημερώνει...
Και εσύ ειδικά μάλλον δε ξέρεις ούτε καν τι σου γίνεται...


Ρε Κωστάκη! Να σου πω και κάτι άλλο?
Αν αύριο μεθαύριο σκάσει και καμιά λαμογιά του Παυλόπουλου τι σκατά θα τα κάνεις τόσα υπουργεία ...ορφανά??????????


Μου δημιουργήθηκε τώρα η εξής απορία : Μπορείς ρε Κωστάκη να του δώσεις και τις δικές σου αρμοδιότητες?????? Έτσι και αλλιώς δε κάνεις και πολλά...!

Α ρε δούλεμα που πέφτει...

Άντε να δούμε τι άλλο θα δούμε και θα ακούσουμε...!!!!!!!!!!!!

Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2008

Χωρίς σχόλια...

Παρασκευή 6 Ιουνίου 2008

Πως γίναμε....?????

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.

Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.

Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.

Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση.

Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…






Είναι απίστευτο κείμενο!!!
Το διάβασα και ανατρίχιασα!
Είναι σα να διάβαζα τα παιδικά μου χρόνια στο χωριό!!


Το βρήκα στο http://christoch.blogspot.com/

Τρίτη 20 Μαΐου 2008

ΕΝ ΑΡΧΗ...

ΕΝ ΑΡΧΗ εποίησεν ο Θεός τον Ουρανόν και την Γην....
Η δε Γη ήτο άμορφος και έρημος και σκότος περιεπλάνατο επί του προσώπου
της αβύσσου,
Και πνεύμα Θεού εφέρετο επί της επιφανείας των υδάτων.
Και είπεν Κύριος ο Θεός: Γεννηθήτω το μηδέν και εγένετο το μηδέν.
Και είδεν ο Θεός ότι το μηδέν καλόν εστί.
Και διεχώρισεν ο Θεός το μηδέν από το ένα και τα αποκάλεσε bit,
Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί, ημέρα πρώτη.

Και είπεν ο Θεός: Θέσωμεν το μηδέν και το ένα εν σειρά των οκτώ και
δημιουργήσωμεν το byte, και εγένετω ούτω.
Και εδημιούργησεν Κύριος ο Θεός εξ αυτών τας λοιπάς πληροφορίας,
ήτοι τα Kbyte, Mbyte, TeraByte και επόμενα,
Και είδεν Κύριος ο Θεός ότι ταύτα πάντα καλά εισίν.
Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί, ημέρα δευτέρα.

Και είπεν ο Θεός: Δι' αυτών των μονάδων πληροφορίας δημιουργηθήτωσαν
προγράμματα και κατόπιν αυτών συστήματα, τα και λειτουργικά επονομαζόμενα.
Και εγένετο ούτω.

Και εδημιούργησεν Κύριος ο Θεός τα Unixοειδή λειτουργικά συστήματα,
Και είδεν Κύριος ο Θεός ότι ταύτα πάντα καλά εισίν.
Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί, ημέρα τρίτη.

Και είπεν ο Θεός: Γεννηθήτω το Linux εν τω μέσω των λοιπών Unixοειδών λειτουργικών
συστημάτων,
Και διαχωρισθήτωσαν τα καλά λειτουργικά συστήματα των κακών.
Και εγένετω ούτω,
Και εκάλεσεν ο Θεός το Linux ως GNU Linux,
Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί, ημέρα τετάρτη.

Και είδεν ο Θεός ότι πάντα α εδημιούργησεν καλά εισίν και ηυλόγησεν αυτά.
Είδεν, δε, ότι έδει υπάρχει τις διαχειριζόμενος αυτά, ότι εις πρόβατα απολωλότα
ομοίαζον.
Και είπε ο Θεός, δημιουργήσωμεν User καθ' εικόνα ημών και κατ΄ ομοίωσιν
Και ας εξουσιάζει ούτος επί των λειτουργικών συστημάτων και επί πάσης της Γης,
κατά το είδος αυτού.
Και είδεν ο Θεός ότι καλόν ήτο.
Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί, ημέρα πέμπτη.

Και πάλιν δεν είπεν ο Κύριος ο Θεός: Ουκ εστίν καλόν να είναι ο User μόνος.
Θέλω δώσει αυτώ βοηθόν όμοιον, αλλ' ολίγον καλύτερον αυτού, ίνα συνδράμει αυτόν
εν ταις δυσκολίαις.
Και επέβαλεν Κύριος ο Θεός έκστασιν επί του User και εκοιμήθη αυτός ύπνον βαθύν,
Και έλαβε κώδικα εκ της πλευράς αυτού και ενεπλούτισε τον κώδικα του παραληφθέντος,
Και ούτω εδημιούργησεν Κύριος ο Θεός τον Programmer.
Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί, ημέρα έκτη.

Και ηυλόγησεν αυτούς Κύριος ο Θεός και είπεν αυτοίς:
Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και κατακυριεύσατε παν πρόγραμμα και παν λειτουργικόν σύστημα,
και εξουσιάζετε επί των ισχυρών υπολογιστήρων, οικιακών τε και δημοσίων, φέροντες ούτω
ισχυράς και χρήσιμους εφαρμογάς επί της Γης. Ησαν δεν αμφότεροι παντί αρχάριοι,
εν τε τω χειρισμώ των προγραμμάτων και εν τω προγραμματισμώ.

Παρά ταύτα, εώρακεν ο Θεός πάντα όσα εποίησεν, και ιδού ήσαν άπαντα καλά λίαν.

Και εφύτευσεν ο Θεός ψηφιακόν Παράδεισον εις Ανατολάς, την και Εδέμ αποκαλούμενην,
και έθεσεν εν αυτώ User και Programmer ίνα εργάζωνται επί των λειτουργικών συστημάτων
και φυλάττουσιν αυτά και εφαρμόζουσιν αυτά κατά τας εντολάς Του.

Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί, ημέρα εβδόμη.

Εκέκραξεν δε στεντορεία τη φωνή Κύριος ο Θεός τον User και τον Programmer,
λέγων αυτοίς: Από παντός λειτουργικού συστήματος ελεύθερα θέλετε δοκιμάζειν,
των δε Παραθύρων του Bill μηδέποτε δοκιμάσει. Καθ' ην γαρ ημέραν δοκιμάσετε
τα Παράθυρα, θέλετε εξαπαντός αποθανείν.

Ο Bill, όμως, ήτο φρονιμότερος κατά την πανουργίαν πάντων των δημιουργημάτων,
α Κύριος ο Θεός εποίησεν.

Και είπεν ο Bill προς τον Programmer: Αλήθεια εστί ότι Κύριος ο Θεός σας είπε
εξ όλων των λειτουργικών όπως δοκιμάσετε, πλην των Παραθύρων,
των και της Χιλιετίας αποκαλούμενων;

Και είπε ο Programmer προς τον Bill: Όντως πονηρέ, δυνάμεθα όπως δοκιμάσωμεν
εξ όλων των FreeBSD, NetBSD, OpenBSD, Linux, NextSTEP, πλην των Παραθύρων σου,
είτε της Χιλιετίας είτε άλλων, διότι από εκείνην την ημέραν και μετά θα αποθάνωμεν.

Και υπέλαβεν εκ νέου ο παμπόνηρος Bill προς τον Programmer: Δεν θέλετε βεβαίως
αποθανείν, αλλ' ηξεύρει ο Κύριος ότι καθ' ην ημέραν δοκιμάσετε των Παραθύρων
μου θέλουσιν ανεωχθεί οι οφθαλμοί σας και θέλετε αναβαθμισθείτε ως Administrators,
γίγνωσκοντες ούτως το καλόν εκ του κακού;

Και είδεν ο Programmer ότι τα Παράθυρα εφαίνοντο τέλεια κατά την όψιν,
ευφάνταστα κατά το design και ελκυστικά εις την χρήσιν, ως δίδοντα γνώσιν.
Και εγκατέστησεν τα Παράθυρα επί τω εν του ψηφιακού Παραδείσου κεντρικώ Server.

Επλησιάσεν ο User αρχίσας και αυτός όπως εγκαθιστά Οδηγούς ποικίλους επί των
Παραθύρων, έτι αυξάνων τον όγκον και την δυστοκίαν αυτών.
Και ηνεώχθησαν οι οφθαλμοί αμφότερων και εθαύμασαν, πλην όμως ουχί επί μακρόν,
δίοτι αίφνης κατέρρευσεν το του Παραδείσου δίκτυον.
Και ήρχισον τότε κλαυθμούς και οδυρμούς, αναζητούντες απεγνωσμένως Service Packs.

Και ήκουσαν τότε την φωνήν Κυρίου του Θεού αυτών, περιπατούντος εν τω
Παραδείσω προς το δειλινόν, και εκρύφθησαν User τε και Programmer από
προσώπου Κυρίου του Θεού, εν μέσω των του Παραδείσου υπολογιστήρων.

Εκάλεσεν δε Κύριος ο Θεός τον User και είπεν αυτώ: Πού είσαι;
Ο δε είπε Κυρίω τω Θεώ: Την φωνήν σου ήκουσα Κύριε εν τω Παραδείσω και
έτρεξα να κρυφθώ, διότι εφοβήθην, επειδή κατέρρευσεν το δίκτυον.
Και έιπεν αυτώ ο Θεός: Και πού ηξεύρεις ότι κατέρρευσεν το δίκτυον;
Πώς είναι δυνατόν να κατέρρευσεν το δίκτυον μετά των εν αυτώ εγκατεστημένων
Unixοειδών λειτουργικών συστημάτων; Ή μήπως εγκατέστησές τι εκ του
απηγορευμένου λειτουργικού συστήματος του Bill;

Και απεκρίθη ο User: Ο Programmer τον οποίον μου έδωσες να είναι μετ' εμού,
αυτός εκείνος έλαβε εκ του Bill μια distribution Παραθύρων ΜΕ και ούτω
εγκαταστήσαμεν αυτά, διότι ήσαν αρεστά εις τους οφθαλμούς μας Κύριε, ως δίδοντα γνώσιν !

Και είπεν ο Θεός τω Programmer: Άφρων! Τι ήτο αυτό ο εποίησες ;
Κλαυθμηρίζων δε ο Programmer είπεν τω Κυρίω: Ο όφις ο Bill με εξηπάτησε, λέγων ότι
τούτο εστί σταθερότερον λειτουργικόν σύστημα των άλλων και ότι ουδέποτε χρήζει
επανεκκινήσεως εις Server, βασιζόμενος ο πανούργος εις Παράθυρα.

Και είπεν Κύριος ο Θεός προς τον όφιν τον διοπτροφόρον: Επειδή εποίησες τούτο,
επικατάρατος να είσαι μεταξύ πασών των εταιρειών, και ζαχαρώδη προϊόντα ριφθήσονται
κατ' εσού εις τας περιοδείας σου ανά την Γην, και είτε θέλεις διασπασθεί εις δύο εις
τρία και εις τέσσερα, και έχθραν θέλω στήσει μεταξύ εσού και των Κριτών και των κυβερνήσεων.

Προς δε τον User είπεν ο Κύριος ο Θεός: Θέλω μεγάλως υπερπληθύνει τας λύπας και τους
πόνους σου, κατά το Administrating υπό τα Παράθυρα. Με λύπας δε θέλεις διορθώνει
τα δίκτυα και άπαντα τα εις τα λειτουργικά του Bill βασιζόμενα προγράμματα.

Προς δε τον Programmer είπεν: Επειδή υπήκουσας εις τον λόγον του User και συμμετείχες
εις την των Παραθύρων εγκατάστασιν, την οποία προσέταξα εις σε, λέγων μη στήσαι αυτά,
κατηραμένοι να είναι οι προσωπικοί υπολογιστήρες εξ' αιτίας σου, και με λύπας θέλεις
«απεντομώσει» τα εκ του όφεως του διοπτροφόρου προερχόμενα προγράμματα.

Έκτοκτε δε και ως σήμερον, με λύπας, πόνους, οιμωγάς και κατάρας, οι απόγονοι του
Programmer και του User συνεχίζουσιν τας εργασίας των επί των υπολογιστήρων,
του όφεος συλλέγοντος πλούτον, τιμάς και δόξαν.





Το διάβασα στο kamenapixel, μου άρεσε πάρα πολύ και είπα να το δημοσιεύσω και εδώ!

πηγή:
Ηλιοτρόπιο

Παρασκευή 4 Απριλίου 2008

Μια ζωή τα ίδια...

Ίσως να έγινα κι εγώ ό,τι ακριβώς μισούσα
να φτύνω γέλια ψεύτικα να βγάζω το καπέλο
χειροκροτώντας δυνατά αυτά που δεν μασούσα
και να πουλάω παρηγοριές πίσω από μαύρο βέλο.

Μπορεί να έμοιασα κι εγώ σ' αυτούς που κυνηγούσα
να στήνω δόκανα παντού να μη σε πλησιάζουν
να κάνω κόλπα πονηρά για τα δικά σου λούσα
αλλά να βγάζω το σκασμό όταν θα σε βιάζουν.

Μπορεί να φίλησα κι εγώ εκεί που είχα φτύσει
και να δικαιολογήθηκα πως ήμουν υπεράνω
δήθεν κακίες δεν κρατώ κι ας μ' έχετε φυσήξει
σαν το κεράκι το ροζέ στην τούρτα πάνω πάνω.

Μπορεί να πούλησα κι εγώ κάτι απ' την ψυχή μου
αφού μου τη ζητήσανε γιατί να μην κεράσω
μόνο που είχα πρόβλημα αν ήταν στην τιμή μου
ή μου την κλέψανε κι αυτή μ' έναν κρυμμένο άσσο.


Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου


Δεν είναι λυπηρό αυτό το τραγούδι μετά από τόσα χρόνια να αγγίζει τόσο πολύ την κατάσταση που ζούμε σήμερα...???

Πέμπτη 3 Απριλίου 2008

Όταν κοιτάς από ψηλά...

Μουσική/Στίχοι: Χατζής Κώστας/Τσώτου Σώτια



Πολύ με πίκρανες ζωή
Μακριά θα φύγω ένα πρωί
Θα ανέβω σ' ένα αεροπλάνο
Να δω τον κόσμο από κει πάνω

Όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει η γη με ζωγραφιά
και συ την πήρες σοβαρά, και συ την πήρες σοβαρά

Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα
Μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι
Το μεγαλύτερο ανάκτορο
μοιάζει μ' ένα μικρούλι τόπι

Κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε
από ψηλά αν τους κοιτάξεις
θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι
που στη στιγμή θα τούς ξεχάσεις

Αγαπημένη μου, μην κλαις, πάμε μαζί ψηλά, αν θες
Να δεις τη γη απ' τη σελήνη, ένα φεγγάρι είναι και κείνη

Όταν κοιτάς από ψηλά...

Μοιάζουν οι πύργοι με κουκλόσπιτα
και τα κανόνια με παιχνίδια
Από ψηλά δεν ξεχωρίζουνε
οι ομορφιές και τα στολίδια

Κι ό,τι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε, από ψηλά αν το κοιτάξεις
θα σου φανεί τόσο ασήμαντο, που στη στιγμή θα το ξεχάσεις

Αγαπημένη μου μην κλαις...